Test pagina UX Buider mssing
Auteur archieven: admin
18
aug
aug
Hoe is dat stemmetje dat je telkens vertelt dat je niets kunt, niets waard bent, niet ertoe doet in jouw hoofd gekomen? Hoe komt het dat je na het krijgen van een compliment voor een prestatie nooit denkt: ‘Klopt, ik ben hier goed in!’ En wel: ‘Ik heb geluk gehad, het toeval heeft me geholpen, de sterren stonden gunstig, ik had de juiste kleren aan of de opdrachtgever was me positief gezind? Niemand mag het weten, maar ik belazer de kluit: eigenlijk kan ik helemaal niets en hoor ik hier niet!’ De vermoeiende vicieuze cirkel waar je zo in belandt, weerhoudt je van het nemen van risico’s en initiatieven, want je blijft maar denken: ‘Ze moesten eens weten!’ en het remt je af bij je persoonlijke ontwikkeling en groei.
Na boeken geschreven te hebben over succes- en faalangst en bore-out, heb ik het roer omgegooid. In mijn volgende boek zullen impostergevoelens centraal staan. Ik wil ook nu weer systemisch kijken en op zoek gaan naar de mogelijke BRON van dit probleem in het leven van de bewuste personen. Niemand wordt immers met deze gevoelens geboren!
Om te achterhalen welke kinderlijke ervaringen en andere factoren daar een rol bij spelen, wil ik met zo veel mogelijk mensen hierover praten. Ik sprak er reeds enkele die ik ken van eerdere boeken, maar ik schilder graag een zo breed mogelijk beeld. Met voldoende variatie in mannen en vrouwen, het werk dat ze doen en andere verschillen.
Enkele coaches hebben beloofd mij te helpen bij mijn zoektocht, maar ik doe hier ook zelf graag een oproep.
Als je je (gedeeltelijk) herkent in de beschreven situatie, je mij en je ervaringsgelijken van dienst wilt zijn en zelf ook benieuwd bent naar de bron van dit probleem, meld je dan alsjeblieft. Dat kan als reactie op deze oproep, maar ook in een mail naar ereprijstenc@gmail.com Als je dan na het invullen van een vragenlijst (kost je ca. 15 minuten) een geschikte kandidaat lijkt, ga ik graag met je in gesprek.
Dat doe ik liefst life, maar als dat onpraktisch of te tijdrovend is, kan het ook online. En als je eerst wilt weten of het goed voelt, kunnen we met een telefonisch kennismakingsgesprekje beginnen. Je kunt ook eens kijken op mijn website: www.ereprijscoaching.nl
Ook coaches die mensen kennen met dit probleem verzoek ik vriendelijk mij met hen in contact te brengen.
Iedereen alvast bedankt voor de tijd en de medewerking. Ik hoop op veel reacties.
Marjo Crombach – email : ereprijstenc@gmail.com
27
feb
feb
#Werkstress: veel te veel mensen hebben er mee te maken. Over te veel #werkdruk lees je heel vaak. Maar wat als je juist niet genoeg #uitdaging ervaart? Ook dat kan tot grote problemen leiden. Hoe krijg je je #werkplezier weer terug?
Je kent vast wel iemand die burn-out is geweest of misschien is het jezelf overkomen. Dan weet je ook hoe groot de impact hiervan is op je dagelijkse leven en hoe lang dat kan duren. Maar er is ook een andere vorm van werkstress, de bore-out. De symptomen lijken erg op elkaar, maar de oorzaken zijn totaal verschillend.
Wil je weten hoe dat zit? Hoe je deze ziektes kunt voorkomen? En wat je kunt doen als dat al niet meer mogelijk is?
Kom er alles over te weten tijdens de lezing “Opgebrand of doodverveeld” door Marjo Crombach op woensdag 13 maart maart in ’t Raodhoes Blerick, multifunctioneel centrum bij Bibliotheek Venlo, locatie Blerick.
Reserveer nu je gratis tickets via deze link (klik hier)
08
sep
sep
Mijn boeken over bore-out zijn ook in steeds meer openbare bibliotheken te vinden. Daar ben ik blij om, want ook wie zich de aankoop van een boek niet kan permitteren, of wie een boek dat hij/zij slechts éénmaal leest, niet wil kopen, moet er kennis van kunnen nemen.
Soms laten lezers me weten een van mijn boeken gelezen te hebben, na het gevonden te hebben in de bibliotheek en ik heb nog niet anders meegemaakt dan dat dat nieuwe, verfrissende inzichten bracht, o.a. bij het onderscheiden van bore-out en burn-out. In veel gevallen vielen er muntjes op hun plaats, doordat de lezers bij zichzelf of mensen in hun omgeving herkenden wat ik schreef. Het allerleukste vind ik het natuurlijk, als iemand zo te spreken is over een van mijn boeken dat hij/zij het daarna alsnog koopt, of besluit de andere exemplaren ook te lezen.
De bespreking van NBD Biblion (de partner van bibliotheken en onderwijs die zich dagelijks inzet om de openbare bibliotheken en bibliotheken op scholen zo veel mogelijk te ondersteunen en ontzorgen) van mijn eerste boek dat niet gaat over bore-out, maar over faalangst, was zo lovend, dat ik het bij het lezen ervan behoorlijk warm kreeg en dacht: gaat dit echt over mijn boek?! Ik gaf het destijds uit in eigen beheer. Intussen is er een tweede druk op de markt. Je kunt die recensie hier op mijn website lezen.
Gisteren liet mijn uitgever me weten dat ook mijn jongste kind ‘Ziekmakende verveling op je werk. Bore-out verklaard vanuit de onderstroom’ (mei 2023) intussen de weg naar een groot aantal bibliotheken heeft gevonden. NBD Biblion liet dit deze keer vergezeld gaan van de volgende tekst:
‘Een boek over de rol van systemische oerkrachten in het onderbewuste op gedrag bij ziekmakende verveling op het werk. Chronische verveling kan leiden tot een bore-out en kan een mens ziek maken. In dit boek wordt de bore-out onderzocht en verklaard vanuit systemisch perspectief. De volgende onderwerpen komen onder meer aan bod: perfectionisme, faalangst, succesangst, hoogsensitiviteit, trauma, burn-out, zingeving, crisissituaties en symptomen. Met veel persoonlijke verhalen. Helder en begrijpelijk geschreven. Met foto’s en illustraties in zwart-wit.’
Kort en krachtig en de spijker op zijn kop!
Met de klok mee zie je op de afbeelding mijn boeken in de volgorde waarin ze verschenen:
1. Over succes en falen in dertig verhalen en dertig oefeningen (mei 2019)
2. Bore-out Een praktische handleiding voor begeleiders (maart 2021)
3. Bore-out. Over chronische verveling op je werk (maart 2022)
4. Ziekmakende verveling op je werk Bore-out verklaard vanuit de onderstroom (mei 2023).
11
jul
jul
Toen ik de stelling in de titel noteerde, besefte ik ineens dat ik mezelf citeerde. Een van de verhalen in mijn eerste boek over bore-out, ‘De koffer van zijn vader’ eindigt als volgt: ‘Hij hoefde alleen maar te kijken en te genieten. Te genieten, in te ademen en tevreden te zijn. Dat deed hij naar hartenlust en intussen bedacht hij dat loslaten niet hetzelfde was als opgeven.’ *
De hij is een marskramer die zijn uiterste best doet zijn spullen te slijten, maar ze aan de straatstenen niet kwijtraakt. Dat gevoel heb ik nu ook: er ligt een mooie workshop (vind ik tenminste!) over bore-out grotendeels klaar, maar het lukt me niet er voldoende mensen enthousiast voor te maken, terwijl ik alles uit de kast heb gehaald wat ik kon bedenken.
Nadat ik dat gisteren tot mijn spijt definitief moest vaststellen, heb ik de beoogde trainingsruimte afgezegd. Ik hoopte de eerste keer op een klein, betrokken groepje. Dat zou de aanzet kunnen vormen tot een herhaling, waardoor steeds meer begeleiders thuis zouden raken in het fenomeen bore-out. Maar helaas vormde zelfs dat kleine groepje zich niet…
Wat mensen ervan weerhoudt zich op te geven? Er zijn nogal wat redenen denkbaar en het heeft geen zin ze allemaal op te sommen. Waarschijnlijk heb ik ze ook niet allemaal in beeld. Het komt erop neer dat bore-out helaas nog steeds maar bij een enkeling op het prioriteitenlijstje staat. Als je iets belangrijk vindt, dan ga je er immers voor.
Ofschoon ik de indruk had dat de tijden enigszins veranderd waren, sinds ik eind 2019 voor het eerst over het thema las, lijkt nog steeds vrijwel niemand bore-out als serieus probleem te zien. Een probleem waar de mensen die er tegenaan lopen, hulp bij kunnen gebruiken en dan is het nuttig, als je als begeleider weet hebt van de bron.
Jammer voor die mensen, voor de paar coaches die zich op hadden gegeven en voor mezelf…
De ruimte is geannuleerd, de deelnemers zijn geïnformeerd, de workshop is van mijn website gehaald en voor nu laat ik het erbij. Natuurlijk houd ik mijn zintuigen open en weet ik misschien ooit hoe mijn inspanningen succes kunnen oogsten. Zo niet, dan mag het blijkbaar niet zo zijn, hoe spijtig ik het ook vind.
Hoe het met die marskramer afliep? Zoals uit het citaat blijkt, heeft hij aan het eind van het verhaal rust. Ik ga het nu ook rustig krijgen en als er signalen zijn dat het tij is gekeerd, dan ben ik er…
* Bore-out, een praktische handleiding voor begeleiders, pagina 27-29
Upload Image...
15
jun
jun
Bij voldoende deelnemers geef ik op 2 en 18 oktober 2023 een tweedaagse workshop ‘Bore-out verklaard vanuit de onderstroom’ in Eindhoven.
Die workshop is gebaseerd op mijn laatste boek over bore-out met de gelijknamige ondertitel. De focus zal liggen op het gedrag van mensen in een bore-out situatie en hoe dat gedrag wordt veroorzaakt. Welke ouderlijke boodschappen zijn opgeslagen in het onderbewuste van de persoon met een (dreigende) bore-out? Aan wie is hij trouw en wat is ervoor nodig om hem te laten gaan voor zijn eigen verlangens en behoeftes?
Belangstelling? In de webshop wordt de workshop te koop aangeboden. Je vindt er een hoop aanvullende informatie en de voorwaarden voor deelname.
17
mei
mei
Nadat ik jullie enkele keren het omslag heb voorgeschoteld, kan ik nu tevoorschijn komen met het boek zelf. Gisteravond, 11 mei, is het gepresenteerd tijdens een online lancering, georganiseerd door uitgeverij Het Noorderlicht.
Het is mijn derde boek over bore-out en ik ben apetrots dat dit exemplaar op zoveel belangstelling mocht rekenen tijdens de presentatie. Er was een zeer geïnteresseerd publiek aanwezig dat veel goede vragen stelde en hoewel ik me zo goed mogelijk van mijn taak heb gekweten, waren het er meer dan ik in die korte tijd beantwoorden kon. Mocht iemand geen antwoord hebben gekregen en dat alsnog graag willen, dan zou je je vraag opnieuw kunnen voorleggen via het contactformulier op mijn website. Ik zal naar beste vermogen reageren.
Behalve dat ik genoot van het evenement zelf, gaf het mij ook het vertrouwen dat er voortaan weer wat meer mensen zijn die bore-out onder de aandacht zullen brengen van het grote publiek. Die samen met mij zullen zorgen voor een grotere bekendheid van het probleem, waardoor het eerder (h)erkend zal worden en degenen die ermee te maken krijgen er in de toekomst niet zo alleen mee hoeven te worstelen. Want daar doe ik het voor!
21
mrt
mrt
Bestel het hier in de webshop
Tot mijn grote vreugde vertel ik jullie, dat het spreekwoord dat alle goede dingen in drieën gaan, klopt: mijn derde boek over bore-out komt eraan en zal gepubliceerd worden door Uitgeverij Het Noorderlicht in Nijmegen. Ik ben Michiel van der Ham dankbaar dat hij het avontuur met me aan wil gaan.
Ik heb in dit boek aandacht besteed aan de relatie tussen bore-out en burn-out en ook aan het verband met hoogsensitiviteit en hoogbegaafdheid. Maar zoals Rianne van de Ven zegt in haar boek over dit thema: ‘…hoogbegaafdheid is slechts een deel van de identiteit. (…) De persoonlijkheid is breder dan intelligentie alleen’*, geldt dat natuurlijk ook voor hooggevoeligheid en elk ander persoonlijkheidskenmerk dat iemand in zijn rugzakje meedraagt.
Naast het feit dat ze hoogbegaafd en vaak ook hoogsensitief zijn, zijn hoogbegaafde personen namelijk mensen zoals iedereen. Mensen die voortkomen uit een gezin van herkomst, die lessen meekregen van hun ouders en andere opvoeders als richtsnoer voor hun gedragskeuzes in het hier en nu. Mensen die bore-out kunnen raken, evenals mensen met een gemiddelde begaafdheid en/of gevoeligheid dat kan overkomen.
Daarover gaat mijn nieuwe boek, ‘Bore-out in systemisch perspectief, over de bron van ons gedrag in een bore-out situatie,’ namelijk vooral. Over de impliciete en expliciete, verbale en non-verbale boodschappen die mensen aangereikt krijgen in hun jeugd, hoe ze die bij een (dreigende) bore-out, soms bewust maar meestal onbewust, vertalen in gedrag en of ze bijdragen tot hun veerkracht en zelfredzaamheid bij chronische verveling op hun werk. De lancering wordt verwacht in mei 2023.
* Hoogbegaafd in praktijk, versterken van persoonlijk leiderschap bij hoogbegaafde volwassenen, pagina 17
08
jul
jul
Wie vaker iets van mij gelezen heeft, weet dat ik enorm mijn best doe om het fenomeen bore-out onder de aandacht te brengen. Omdat ik er persoonlijk ervaring mee heb en het anderen in vergelijkbare omstandigheden gun, dat ze sneller dan ik destijds erkenning en hulp kunnen vinden. Omdat ik weet hoe het is om je chronisch te vervelen tijdens je werk en het gevoel te hebben dat je niets zinnigs toevoegt, niet wordt uitgedaagd en niet serieus wordt genomen. Omdat ik als psychosociaal coach mensen hier hulp bij wil bieden. Daarom schreef ik er twee boeken over en post ik er regelmatig over op social media, waarbij ik me wel eens afvraag, of ik dat niet te opdringerig vaak doe…
TERUGKERENDE REACTIES
Maar soms heb ik het idee dat die boeken en vooral de boodschap die eraan vast zit niet landen. Dat ik er voor de zoveelste keer over bericht en opnieuw reacties krijg in de trant van: “Goh, wat fijn, dat je een boek hierover schreef…”, terwijl dat boek dan al anderhalf jaar oud is, of “Is er dan verschil tussen bore-out en burn-out?” of erger: “Dan ga je toch gewoon iets anders doen!” Zulke reacties maken me soms wat moedeloos en dan vraag ik me af, of ik het nog zal beleven, dat mijn missie doordringt, het fenomeen in voorkomende gevallen snel herkend wordt en er dan ook adequate acties aan verbonden worden. (ik word al een dagje ouder immers!)
LICHTPUNTJES: HERHALEN, HERHALEN EN NOG EENS HERHALEN
Totdat ik per toeval een bericht tegenkom van iemand die onder de indruk is van een van mijn boeken en het publiekelijk aanprijst op Linkedin (bedankt Hetty Velthuis!), of ik een mail krijg van iemand anders die het andere exemplaar als tip wil vermelden in haar magazine (bedankt Susanne Spiekerman!). Dan weet ik weer dat ik geduld moet hebben, het niet op moet geven en vooral gebruik moet maken van de mogelijkheid om mijn boodschap steeds weer te herhalen. Zodat er een druipsteengroteffect kan optreden en uiteindelijk niemand er meer omheen kan. Net zoals Keulen en Aken niet op één dag zijn gebouwd, heeft ook dit verhaal tijd nodig!
Aan mij zal het niet liggen: de tijd die ik ter beschikking heb zal het krijgen…
08
jul
jul
Sinds kort word ik geboeid door het fenomeen ‘ervaringsdeskundig’. Je komt op alle terreinen mensen tegen, die beweren dat te zijn: dyslexie, autisme, hoogbegaafdheid, echtscheiding, rouw. Maar zijn dit allemaal ervaringsdeskundigen? In veel gevallen hebben ze ervaring opgedaan met het bewuste verschijnsel, maar zijn ze (nog) niet DESKUNDIG.
DEFINITIE
In de tekst ‘Ervaringsdeskundig in het sociaal domein’ van Movisie vind ik de volgende definitie: “Een ervaringsdeskundige is iemand die op basis van persoonlijke en collectieve ervaringskennis in staat is deze kennis, in welke vorm dan ook door te geven aan anderen’. Kijk aan! Als kind had ik regelmatig last van blaasontsteking, maar dat maakt me beslist geen ervaringsdeskundige op dat gebied, net zomin als ik dat ben betreffende enkelbreuken, geelzucht, wondroos, oplichting en pestgedrag waar ik eveneens ooit last van had.
Op het gebied van BORE-OUT durf ik mij wel ervaringsdeskundig te noemen. Ik had er persoonlijk mee te maken, interviewde heel wat lotgenoten, las er alles over wat ik vinden kon, schreef er twee boeken over, ontwikkelde een cursus (binnenkort beschikbaar via mijn website), informeer en coach mensen erover in (Zoom)sessies, heb een workshop klaar liggen et cetera.
Door mijn onderwijs-, trainings- en coachachtergrond ben ik in staat om mijn kennis en ervaring te vertalen voor anderen en er oefeningen bij te maken. Daarmee kom ik tegemoet aan alle elementen van de Movisie definitie.
NOODZAKELIJKE AANVULLING
Ik wil er nog een element aan toe voegen: dat iemand zich pas ervarings-DESKUNDIG mag noemen, als hij voldoende afstand kan nemen tot zijn eigen ervaring. Toen ik de eerste manuscriptversie schreef voor mijn eerste BORE-OUTboek, kon ik dat overduidelijk nog niet. Ik werd nog zo in beslag genomen door mijn eigen ervaringen, mijn boosheid, verdriet en rouwproces, dat ik nauwelijks in staat was tot abstraheren. Ik bleef hangen bij mezelf, waardoor ik voor anderen weinig kon betekenen. Had – ondanks dat ik het nodige over het thema las en al heel wat lotgenoten sprak – wel ervaring, maar was beslist nog niet ‘deskundig’. Die versie belandde daarom in de versnipperaar. Blijkbaar moest ik door dat proces heen om te kunnen wat ik eigenlijk wilde: een boek schrijven waar vooral anderen iets aan hadden.
Dat boek is er nu, het zijn er zelfs intussen twee en ik denk absoluut dat ze voor anderen, begeleiders zowel als personen met bore-outervaringen van betekenis kunnen zijn, onder andere door de weg die ik zelf heb afgelegd. Afstand nemen om zo – na verloop van tijd – weer dichterbij te kunnen komen!